Het is zover. Briek is naar de crèche geweest. Gisteren en vandaag heeft hij zijn intrede in "De nieuwe uks" genomen in Turnhout. Hij is echt wel met zijn schattige billekes in de malse boter gevallen, vermoed ik.
Eigenlijk is het allemaal heel erg vlot verlopen. Na deze (bijna) acht maanden dat we (bijna) altijd samen zijn geweest, vond ik het toch moeilijk om terug te gaan werken en Briek uit handen te geven. Ik had ook wel enigszins wat zorgen omtrent het hele eetgebeuren, omdat het voor Briekske niet altijd even gemakkelijk is geweest en omdat hij niet altijd even gemakkelijk kan/wil eten.
Maar natuurlijk ben ik weer ongerust voor niets geweest. Uiteindelijk viel alles heel erg mee. Het eten ging. Oké, hij had de eerste dag niet veel van zijn groentjes gegeten, maar met die maaltijden heeft hij het altijd heel erg moeilijk. En zijn fruitpap is naar binnen gegleden als waren het zoete broodjes (als hij dat al zou lusten). Wat kan ik nog meer wensen? Het was voor mij moeilijk om de controle over zijn eten uit handen te geven, maar het is gelukt en het gaat goed. Ik ben content.
En Briek? Die is ook content. Dat merk ik aan alles wat hij doet. Als ik hem ging ophalen in de crèche zat hij lekker op de speelmat. Vandaag keek hij even naar ons, lachte eens, maar speelde dan lekker verder. Best aangenaam ook met zo een paar kindjes rondom hem. Thuis ziet hij natuurlijk bijna nooit andere kindjes!
Natuurlijk is hij ook blij om thuis te zijn. Dat merk ik aan zijn enthousiast gespring op mijn arm, aan zijn gibberlachjes en zijn knuffeltjes. Hij is erg lief de laatste tijd. Maar hij is ook héél moe! Slapen is wat moeilijker in de crèche. Dat had ik ook wel verwacht, maar toch heeft hij telkens drie keer een dutje gedaan. Perfect dus! Ik steek hem thuis zo goed als meteen in bedje en dat heeft hij wel nodig!
En nu ga ik eens een kort blogje schrijven, se. Omdat het allemaal heel goed loopt en omdat we blij zijn. Blij voor ons, maar ook blij voor Briekje. Hij zit daar goed en ik heb er alle vertrouwen in.
Tot slot: WE HEBBEN ONS HUIS! Het is prachtig, het is geweldig, het is gezellig, het is mooi, het is nog beter dan ik eerst vond. En nu: verhuizen!
Eigenlijk is het allemaal heel erg vlot verlopen. Na deze (bijna) acht maanden dat we (bijna) altijd samen zijn geweest, vond ik het toch moeilijk om terug te gaan werken en Briek uit handen te geven. Ik had ook wel enigszins wat zorgen omtrent het hele eetgebeuren, omdat het voor Briekske niet altijd even gemakkelijk is geweest en omdat hij niet altijd even gemakkelijk kan/wil eten.
Maar natuurlijk ben ik weer ongerust voor niets geweest. Uiteindelijk viel alles heel erg mee. Het eten ging. Oké, hij had de eerste dag niet veel van zijn groentjes gegeten, maar met die maaltijden heeft hij het altijd heel erg moeilijk. En zijn fruitpap is naar binnen gegleden als waren het zoete broodjes (als hij dat al zou lusten). Wat kan ik nog meer wensen? Het was voor mij moeilijk om de controle over zijn eten uit handen te geven, maar het is gelukt en het gaat goed. Ik ben content.
En Briek? Die is ook content. Dat merk ik aan alles wat hij doet. Als ik hem ging ophalen in de crèche zat hij lekker op de speelmat. Vandaag keek hij even naar ons, lachte eens, maar speelde dan lekker verder. Best aangenaam ook met zo een paar kindjes rondom hem. Thuis ziet hij natuurlijk bijna nooit andere kindjes!
Natuurlijk is hij ook blij om thuis te zijn. Dat merk ik aan zijn enthousiast gespring op mijn arm, aan zijn gibberlachjes en zijn knuffeltjes. Hij is erg lief de laatste tijd. Maar hij is ook héél moe! Slapen is wat moeilijker in de crèche. Dat had ik ook wel verwacht, maar toch heeft hij telkens drie keer een dutje gedaan. Perfect dus! Ik steek hem thuis zo goed als meteen in bedje en dat heeft hij wel nodig!
En nu ga ik eens een kort blogje schrijven, se. Omdat het allemaal heel goed loopt en omdat we blij zijn. Blij voor ons, maar ook blij voor Briekje. Hij zit daar goed en ik heb er alle vertrouwen in.
Tot slot: WE HEBBEN ONS HUIS! Het is prachtig, het is geweldig, het is gezellig, het is mooi, het is nog beter dan ik eerst vond. En nu: verhuizen!
1 opmerking:
Het is weer een hele tijd geleden dat ik ( Lieve ) nog een reactie op de blog plaatste maar dat is gewoon een dom verhaal. Als ik vroeger keek, kreeg ik altijd het laatste verhaal te lezen maar sinds het pedigastro probleem ( begin augustus denk ik ) zag ik geen nieuwe berichten meer dus ging ik ervan uit dat jullie eindelijk aan een rustige maand begonnen waren. Groot was dan ook mijn verbazing dat ik zoveel verhalen gewoon gemist had ( en ik dus niet zo bij de pinken was om in het lijstje hiernaast te gaan kijken ). Maar nu ben ik weer volledig bij en kan jullie alleen maar bewonderen voor jullie vechtlust en ook voor jullie eerlijke verslagen. Ja, natuurlijk mogen jullie moe zijn, zeuren, lachen en huilen tegelijkertijd, mopperen, verwonderd zijn, bang en opgelucht bij een kleine stap voorwaarts, teleurgesteld en moedeloos maar vooral mogen jullie TROTS zijn. Op wat jullie samen bereikt hebben, op jullie moed en vechtlust, op jullie liefde voor elkaar en voor Briek ook als het moeilijk is.
Daar kunnen nog veel mensen van leren.
Lieve & Werner
Een reactie posten