Taalontwikkeling (2)

Zondag hadden we het genoegen om uitgenodigd te worden op het allereerste verjaardagsfeestje van stoere Wout, ook een schisiskindje. Voor zijn verjaardag hadden de mama en papa van Wout het geweldige idee gehad om met een heleboel schisiskindjes en hun mama's en papa's af te spreken. Via facebook onder andere zijn we allemaal met elkaar in contact gekomen. Omdat  een dergelijk initiatief ons heel waardevol leek, waren we er natuurlijk bij.

Het was een geslaagde dag. Gezellige drukte, lekkere taart en een ENORME tuin om in te spelen. Onze Briek heeft de tijd van zijn leven gehad daar. Papa en mama zaten lekker binnen in de tent en Briekel die ging op pad; van hier naar daar en weer terug, met of zonder camionneke, het maakte allemaal niet uit en was allemaal even plezant. 's Avonds hadden we wel een oververmoeide kerel bij die wat moeite had om rustig in slaap te geraken, maar "so what", hij vond het zalig.

Op dat feestje had ik de gelegenheid om ook eventjes met een logopediste en een mama van een al wat ouder schisiskindje (11 jaar, denk ik)  te praten. Dat heeft me weer wat nieuwe inzichten bijgebracht en ik ben weer terug vol strijdlust :-). Ondertussen ben ik er wel uit dat onze Briek net dat ietsje meer aandacht vraagt. Ook nu, nu we lange tijd niet meer naar Leuven moeten voor operaties en dergelijke, zullen we toch al moeten blijven werken met die kleine kadee.

Nu is het zo dat Briekeltje nog maar heel klein was toen hij geen papflesjes meer wou drinken. Zuigen heeft hij nooit gekund en na operatie nummertje 2 was de maat voor hem vol. Geen gedoe meer met speentjes in zijn mondje, hij moest en zou alles met de lepel eten. Dat heeft er natuurlijk wel voor gezorgd dat Briek nooit heeft moeten zuigen. Wij gingen er eigenlijk ook vanuit dat hij pas terug zou kunnen zuigen als zijn hele mondje gesloten zou zijn, dus ook zijn harde gehemelte. Maar de logopediste gisteren vertelde me dat hij eigenlijk al genoeg heeft aan zijn zachte gehemelte, dat nu netjes toe is. De mama die erbij zat, zei ook dat haar dochtertje al heel snel met een rietje kon drinken, zelfs al was dus bij haar het harde gehemelte nog open.
We gaan dus beginnen oefenen. Ik ben vandaag een tuitbeker gaan halen waar hij zelf op moet zuigen om er iets uit te krijgen. Straks krijgt hij daar een lekker drankje in, chocomelk of zo, en dan gaan we proberen en oefenen. Zo wil ik ook oefenen om met een rietje te drinken. Als hij het zou moeten kunnen, wil ik het echt wel proberen met hem. Ik begin dus "vollenbak" aan zuig- en blaasspelletjes met hem.

Een andere openbaring (om het met wat zware woorden uit te drukken) is dat hij blijkbaar toch de letter 'p' bijvoorbeeld zou kunnen uitspreken, opnieuw omdat zijn zachte gehemelte nu gesloten is. Die informatie kregen we, naar mijn mening, te weinig in Leuven. Daar hebben ze ons gezegd dat hij moeite zal hebben met de b, d, p en dat hij het woordje papa niet zou kunnen zeggen. Maar nu zijn zachte gehemelte toe is, zou het wel moeten lukken. Voorlopig kan Briek het nog niet. Hij zegt mal in plaats van bal en alle woorden met p, b of d zijn vervormd. Maar wij weten nu wel dat we de moed niet moeten opgeven en dat we zeker moeten blijven oefenen. Veel plofgeluidjes maken, veel voordoen en veel oefenen!

Er is nog hoop op opgroeien zonder logopedie!

Taalontwikkeling

Nu Briek stilaan groter en groter wordt, verdwijnen de vroegere schisisgerelateerde problemen meer en meer naar de achtergrond. We hebben qua eten bijna geen moeilijkheden nu. Hij eet 's avonds gewoon mee met mama en papa, knabbelt koekjes, eet boterhammetjes en stukjes fruit. Ik merk wel dat stukjes vlees zoals kip, kalkoen, een kalfslapje, ... niet goed binnengaan en ook stukjes appel zijn moeilijk. Maar waarschijnlijk heeft elk kindje op deze leeftijd er nog moeilijkheden mee.

Natuurlijk kruipt er nog regelmatig eten in het gehemelte - dat is nog steeds open. Dan kriebelt zijn neusje en moet hij niezen of dan begint hij erg te huilen (soms verdwijnt er iets scherps zoals een stukje koek in zijn gehemelte). Daarom laten we Briek tijdens het eten altijd drinken. Geen regeltje bij ons dus dat hij eerst moet eten en dan drinken. We hebben al vaak gemerkt dat hij dat drinken echt nodig heeft.

Stilaan begint hij ook te praten. Ondertussen heeft hij al een heel lijstje van woordjes die hij kan zeggen:
- bal
- banaan
- daag
- auto
- oma
- kijk
- Bumba
- "Njam njam"
- een heleboel dierengeluiden (woefwoef, mauw, meuh, mèèè, kwaak)
- mama
- papa

Dat is al heel wat en stilaan beginnen Jorge en ik te horen dat er toch enkele moeilijkheden zijn op vlak van praten. Zoals we op voorhand al te weten gekomen waren zijn de letters P, B en D onmogelijk voor Briek. Het is zoals nichtje Sien onlangs tegen me zei: "Briek zegt dat verkeerd, hij zegt mal in plaats van bal." Alle woorden met een B, worden dus woorden met een M. Mal, Manaan, ... . Bumba wordt UMA, maar op de plaats van de tweede b hoor je dat er eigenlijk nog een lettertje zou moeten staan. Hij spreekt het wat gek uit, maar ik kan het moeilijk uitleggen.

Papa zeggen is dus ook moeilijk, hij kan het wel, maar de ene moment roept hij 'mama' naar Jorge, de andere moment roept hij iets als 'gaga'.

Nu hij het woordje auto kan zeggen hebben we ook ontdekt dat hij (voorlopig) de t ook niet kan uitspreken. Briek heeft geen gehemelte vooraan en als je de t uitspreekt, merk je dat je tong bovenaan tegen je tandenboog/gehemelte komt. Ik denk dat hij niets voelt en dat het daardoor moeilijk is..? Het heeft eventjes geduurd voor ik het woordje auto herkende, maar nu hoor ik het heel goed. Daarstraks bij mijn familie merkte ik wel dat de andere mensen het niet hoorden. Auto spreekt hij uit als 'augo', ongeveer.

We hebben ook gemerkt dat hij bepaalde woorden en klanken heel binnensmonds uitspreekt. Zoals die auto... Dat klinkt enorm nasaal of gedempt. Het woordje banaan komt er dan weer wel heel helder uit.

Ik ben benieuwd hoe het verder gaat verlopen. Deze nieuwe fase roept weer veel nieuwe vragen op. Gaan andere mensen Briek ook goed verstaan? Wij zijn dagelijks met hem bezig en kennen hem, dus wij begrijpen en verstaan hem heel goed. Maar hoe zit dat met de andere? Ik merk dat zij vaak niet meteen weg zijn met de woordjes die hij zegt. Gaat hij een spraakprobleem krijgen en veel logopedie moeten volgen? Wat gaan ze beslissen in verband met de volgende operatie? Ze beslissen immers op basis van zijn spraakkunde als hij twee jaar oud is. ...

Natuurlijk is het nog erg vroeg om daar nu al over na te denken. Briek zijn taalontwikkeling is nog maar net begonnen. Maar toch, een schisiskindje laat je nooit los. Je bent altijd bezig met het nu en de toekomst, met de schisisproblemen die we gehad hebben, maar zeker ook met die die nog moeten komen.
Omdat Briek ons eerste kindje is, is het voor ons ook erg moeilijk om te vergelijken. Het enige "vergelijkingsmateriaal" wij hebben zijn andere kindjes van zijn leeftijd die we toevallig enkele woordjes horen zeggen. 

Ja, ik ben heel benieuwd.