De eerste dag in Leuven is voorbij. Wat een hectische dag! We moesten ons tussen 9 en 10 uur aanmelden omdat Briek om 12 uur een ct-scan moest ondergaan. Dit om nogmaals zijn hoofd te onderzoeken. Ze hadden ons gezegd dat Briek 4 uur niet mocht eten voor dit onderzoek.
Wij dus om acht uur de laatste maaltijd gegeven. Tegen twaalf uur had Briek gigantisch veel honger. Hij had 's morgens drievierde van zijn papje immers teruggegeven. Precies of hij zenuwen had voor het ziekenhuis. Bovendien moest hij rustig zijn, dus had hij een suppo gekregen waar hij moe van zou worden. Gevolg: een hysterische baby die heel moe was, maar ook heel hongerig! Jorge werd dan met onze Briek terug naar de kamer gestuurd: eerst eten. Uiteindelijk bleek dat hij toch niet nuchter moest zijn.
Briek kreeg snijbonen. Nooit gegeten én het papje was veel te dik. Hij kreeg het dus niet weggewerkt en vond het niet lekker: hysterie alom. Gelukkig hadden we een olvaritje bij. Met veel moeite heeft hij er ééntje opgegeten, waarna hij als een blok in slaap viel. Ct-scan gelukt.
(De man van de ct-scan zei dan nog dat het daarvoor ook wel gelukt zou zijn.)
Uitslag van de scan: er was niets veranderd. Langs de ene kant was de hoeveelheid vocht hetzelfde, langs de andere kant iets afgenomen. Toch is de hele historie niet voorbij. Men vraagt zich nog steeds af waarom de subcutane holtes (waar het vocht zit in de hersenen) bij Briek zo groot zijn. Men stelt dus voor om een MRI-scan te maken als hij tien of elf maanden oud is. Dan zijn zijn hersentjes volledig ontwikkeld. Daarnaast moeten we elke maand naar de kinderarts om zijn hoofdje te laten meten en zijn ontwikkeling op te volgen. De neuroloog was immers een beetje (!) ongerust over zijn vuistjes. Briek maakt blijkbaar nog teveel vuistjes met zijn handen. Deze zouden nu veel meer open moeten zijn. Bovendien spant hij zich erg op. Hij doet dit al van geboorte af, omdat hij altijd heel veel pijn heeft geleden. Het kan dus een gewoontehouding zijn, maar moet wel in het oog gehouden worden.
Verder was het kaliumgehalte in zijn bloed te hoog. Ik kreeg daar een erg verwarde uitleg over van een kinderarts die niet zo goed Nederlands sprak. Hij zei dat het kan liggen aan een moeilijke bloedname. Wanneer dit moeilijk gaat, raken de rode bloedcellen beschadigd en verhoogt het kaliumgehalte. Opnieuw dus. Maar eigenlijk ging die afname heel goed. Ik vroeg dus wat dit zou betekenen wanneer het kalium hoog bleef na de tweede bloedname. Hij antwoordde: "Dat weet ik niet goed. Dat zal wel normaal zijn. Maar we kunnen het niet zo laten." Eumh??? Wachten nu dus op de uitslag.
Dan: zijn temperatuur. Briek heeft de laatste tijd altijd een temperatuur van boven 37.5. 's Avonds is dat zelfs 38 of meer. Hier vinden ze dit blijkbaar vreemd, de verpleegsters, dus hopen we dat hier geen gevolgen aan vast hangen. We weten ook niet goed hoe het komt, maar Briek voelt zich wel heel goed. Daarom hebben we er geen gevolg aan gegeven. Ook dit wordt afwachten. Wij denken dat het met zijn tandjes te maken heeft, want die zijn op komst!
Morgen gaat normaal alles door zoals gepland. Om acht uur operatie. We hebben ondertussen Briek in slaap gekregen, hoera hoera! Allemaal goed duimen voor ons. We posten zo snel mogelijk een nieuw verslagje!
Wij dus om acht uur de laatste maaltijd gegeven. Tegen twaalf uur had Briek gigantisch veel honger. Hij had 's morgens drievierde van zijn papje immers teruggegeven. Precies of hij zenuwen had voor het ziekenhuis. Bovendien moest hij rustig zijn, dus had hij een suppo gekregen waar hij moe van zou worden. Gevolg: een hysterische baby die heel moe was, maar ook heel hongerig! Jorge werd dan met onze Briek terug naar de kamer gestuurd: eerst eten. Uiteindelijk bleek dat hij toch niet nuchter moest zijn.
Briek kreeg snijbonen. Nooit gegeten én het papje was veel te dik. Hij kreeg het dus niet weggewerkt en vond het niet lekker: hysterie alom. Gelukkig hadden we een olvaritje bij. Met veel moeite heeft hij er ééntje opgegeten, waarna hij als een blok in slaap viel. Ct-scan gelukt.
(De man van de ct-scan zei dan nog dat het daarvoor ook wel gelukt zou zijn.)
Uitslag van de scan: er was niets veranderd. Langs de ene kant was de hoeveelheid vocht hetzelfde, langs de andere kant iets afgenomen. Toch is de hele historie niet voorbij. Men vraagt zich nog steeds af waarom de subcutane holtes (waar het vocht zit in de hersenen) bij Briek zo groot zijn. Men stelt dus voor om een MRI-scan te maken als hij tien of elf maanden oud is. Dan zijn zijn hersentjes volledig ontwikkeld. Daarnaast moeten we elke maand naar de kinderarts om zijn hoofdje te laten meten en zijn ontwikkeling op te volgen. De neuroloog was immers een beetje (!) ongerust over zijn vuistjes. Briek maakt blijkbaar nog teveel vuistjes met zijn handen. Deze zouden nu veel meer open moeten zijn. Bovendien spant hij zich erg op. Hij doet dit al van geboorte af, omdat hij altijd heel veel pijn heeft geleden. Het kan dus een gewoontehouding zijn, maar moet wel in het oog gehouden worden.
Verder was het kaliumgehalte in zijn bloed te hoog. Ik kreeg daar een erg verwarde uitleg over van een kinderarts die niet zo goed Nederlands sprak. Hij zei dat het kan liggen aan een moeilijke bloedname. Wanneer dit moeilijk gaat, raken de rode bloedcellen beschadigd en verhoogt het kaliumgehalte. Opnieuw dus. Maar eigenlijk ging die afname heel goed. Ik vroeg dus wat dit zou betekenen wanneer het kalium hoog bleef na de tweede bloedname. Hij antwoordde: "Dat weet ik niet goed. Dat zal wel normaal zijn. Maar we kunnen het niet zo laten." Eumh??? Wachten nu dus op de uitslag.
Dan: zijn temperatuur. Briek heeft de laatste tijd altijd een temperatuur van boven 37.5. 's Avonds is dat zelfs 38 of meer. Hier vinden ze dit blijkbaar vreemd, de verpleegsters, dus hopen we dat hier geen gevolgen aan vast hangen. We weten ook niet goed hoe het komt, maar Briek voelt zich wel heel goed. Daarom hebben we er geen gevolg aan gegeven. Ook dit wordt afwachten. Wij denken dat het met zijn tandjes te maken heeft, want die zijn op komst!
Morgen gaat normaal alles door zoals gepland. Om acht uur operatie. We hebben ondertussen Briek in slaap gekregen, hoera hoera! Allemaal goed duimen voor ons. We posten zo snel mogelijk een nieuw verslagje!
4 opmerkingen:
En we hebben net gehoord dat zijn bloed in orde is!
Dat is alvast goed nieuws en onze duimen zijn serieus aan het werk en alle kaarskes branden! Veel succes vandaag nog en als je vindt dat je geen goede uitleg krijgt, gewoon blijven aandringen tot je genoeg weet. Daar hebben jullie recht op!
Lieve groetjes en hopelijk is deze operatie snel en goed achter de rug.
Lieve & Werner
De anesthesist zei dat het kwam omdat ze te lang hebben gewacht om het te verzenden. Dus betere uitleg dan de dokter gaf.
Wel erg dat jullie daar dan eerst ongerust over zijn maar in een groot ziekenhuis vrees ik dat zoiets soms kan gebeuren. Hopelijk is de operatie nu al voorbij of toch bijna. We denken op jullie drietjes.
Lieve & Werner
Een reactie posten