De gastroscopie

Vandaag was het voor ons een belangrijke dag. Briek zou een gastroscopie krijgen. Omdat hij zoveel last had van reflux en omdat hij zich duidelijk niet zo goed voelt. Papa en mama hebben heel hard naar deze dag uitgekeken, want wij zijn moe en wij willen heel graag een oplossing voor Briek.
Alle hoop op de gastroscopie dus! Misschien eindelijk een oplossing.

Briek deed zijn reputatie van koene ridder vandaag alle eer aan. Hij moest nuchter zijn en kreeg dus deze ochtend om zes uur geen pap. In plaats daarvan meteen in de auto en hup weg. Heel even heeft hij geprotesteerd, maar het leek alsof hij wist dat vandaag een belangrijke dag was voor mama en papa. En daarom was hij flink en dapper.

Op weg naar de operatiezaal werd hij geduwd in zijn bedje. Dat vond hij leuk, maar toch hield hij mij nauwlettend in het oog. Alsof hij er zeker van wou zijn dat ik met hem meeging. Ik denk dat hij voelde dat er vanalles te gebeuren stond. Ik heb dan maar zoveel mogelijk gelachen naar hem, als geruststelling.
Papa zat ondertussen zenuwachtig te wezen op de kamer. Eerste keer zijn zoon onder narcose ... . Mama daarentegen was ijzig kalm. Voor Briek.

't Duurt allemaal niet lang zo'n gastroscopie. In de recovery zag ik al van ver mijn zoon met zijn armpjes in de lucht maaien. Zo schattig. Hij zag er wat van af, van de narcose en van het gevoel in zijn keeltje (zo'n hele darm door uw keel is natuurlijk ook niet niets), maar opnieuw was hij zo flink. Hij huilde wel, maar eigenlijk echt maar een klein beetje.

Alles supervlot gegaan, dus! Hoera. De uitslag van het hele gebeuren is voor papa en mama ook goed. Het komt erop neer dat Briek zijn maagklep (klep tussen maag en slokdarm) voortdurend helemaal open staat. Dat is niet normaal en niet goed. En veel meer dan afwachten kunnen we niet doen, Briek moet dit ontgroeien. Maar het nieuws is wel goed omdat we nu weten wat er scheelt en omdat we nu gericht naar een oplossing kunnen zoeken.

Briek krijgt nieuwe pap, eentje die nog zwaarder is dan de vorige pap. Deze pap is extra speciaal want ze verdwijnt veel sneller uit zijn maag. Daarbij krijgt hij Zantac en Motilium om de maaglast wat te verlichten.
Verder was zijn hemoglobinegehalte in het bloed wat laag. Dit verklaart zijn bleekheid van de laatste dagen. Daarvoor krijgt hij extra ijzer.

We hopen dat dit enigszins een oplossing biedt. We hebben opnieuw wel veel vragen en zorgen. Zal hij niet sneller honger hebben? Het teruggeven gaat blijven, zoveel is zeker. Maar hij geeft vaak tot drie à vier uur na zijn pap nog maagsappen terug. Dat wordt nu toch ook niet opgelost? Gaat hij daar nog veel last van blijven hebben?

Ik denk dat papa en mama gehoopt hadden op een wonderoplossing, maar wij zien nu ook wel in dat die niet bestaat. We kunnen alleen maar hopen dat het vanaf nu al beter gaat gaan met Briek. We weten nu dat we altijd rekening moeten houden met zijn openstaande maagklep. Ik denk dat Briek een verticaal leven zal leiden.

Nu goed. We kunnen weer verder. Mama was gisterenavond plots de moed wat verloren, maar elke ochtend raap ik hem weer bijeen. (Hij ligt dan ergens beneden tussen de pampers, papflessen en tientallen vuile slabbetjes.) En dan gaan we weer door.

Op naar morgen!