Consultatie in Leuven (en een kanjer van een baby)

Het was weer tijd om nog eens een uitstapje naar Leuven te maken. Briek zijn mondje moest nagekeken worden door de chirurg en mama en papa hadden nog heel wat vragen.

De rit naar Leuven was een hel! Normaal gezien rijden we anderhalf uur. We hadden om 9.30u een afspraak bij de chirurg, dus om 7.30u vertrekken leek ons oké. Dan hadden we nog een half uurtje om te parkeren en ons in te schrijven. Tijd genoeg, dus! Natuurlijk hadden mama en papa niet echt rekening gehouden met het spitsuur 's morgens. Blijkbaar vertrekken alle mensen bovendien nog eens veel te laat naar hun werk, waardoor er zotte toeren gebeuren op de baan. De enkeling die duidelijk wél op tijd was afgereisd reed dan overal ongeveer 20 kilometer per uur onder de toegelaten snelheid.
Tel daarbij dan nog eens dat heel Aarschot open lag omwille van wegenwerken en je kan begrijpen dat we - uiteraard - dik te laat waren op afspraak. Briek vond het daarnaast na een dik uur wel genoeg in de auto. Mama is in de file op de achterbank moeten kruipen om Meneertje Ikwilaandacht te sussen. Ge-luk-kig was de terugreis veel aangenamer en vlotter.

Wij waren natuurlijk in de veronderstelling dat we meteen bij de dokter mochten komen nu we twintig minuten te laat waren, maar - helaas voor ons - was meneer de chirurg zelf nog veel langer overtijd. We moesten dus nog een behoorlijke tijd wachten en Briek had honger. Eten in de wachtzaal dan maar. Enkele dagen terug ging het eten bij Briek plots veel beter. We hadden heel wat afgezien na de operatie, maar uiteindelijk was hij er toch mee weg en at hij gewoon, zonder wenen. Natuurlijk besliste Meneertje net nu dat hij het toch nog niet zo leuk vindt om te eten. Mannekes! Ik zag de mensen maar naar ons kijken. Het leek wel alsof ik het eten aan het dwingen was bij onze zoon en dat hij moest eten. Natuurlijk zien de mensen niet dat Briek wel honger heeft, maar dat het voor hem gewoon echt moeilijk is. Ik voelde mij heel ongemakkelijk.

Maar, het doktersbezoek was oké. Zijn mondje zag er goed uit en Briek mag vanaf dinsdag terug dingen in zijn mondje steken. Duimen mag niet, maar een tutje wel (!). Volgende zaterdag beginnen we trouwens met groentepap (wat gaat het snel!). Verder werd nog maar eens bevestigd dat wij een kanjer van een baby hebben. Briekje had nog een plastiekje aan en in zijn neus zitten om de neus te vormen. De chirurg ging dat vandaag verwijderen. Narcose was niet nodig, zei hij, maar het zou wel pijn doen. Briekje zou even schrikken, wat piepen en dan nog nahuilen.
Haha! Niks van. Briek heeft de procedure lachend ondergaan en de chirurg was echt verbaasd. Dat kwamen ze echt niet vaak tegen, zei hij. Wij natuurlijk niet verbaasd. Dat we een bijzonder dapper kereltje hebben, wisten we al.

Een dapper kereltje en een Casanova. Briekje was slecht gezind en was wat aan het zagen. Plots ziet hij een stagiaire, kijkt aandachtig naar haar en begint te lachen. Dat vrouwtje helemaal vertederd. Hier thuis deed hij net hetzelfde. Briek heeft een ochtendhumeur (echt waar, heel hard). Gisteren was hij niet tevreden te krijgen. Plots krijgen we bezoek van een jonge dame. Zij begroet hem, hij kijkt en hij begint te lachen. Schattig hoor, zo'n mini-Casanova.

Nu, hier gaat het eigenlijk ook allemaal veel beter. Briek slaapt 's nachts 11 uur (!) en hij gaat wakker zijn bedje in. Overdag gaat het slapen iets minder, maar nu - as I speak - ligt hij er weer al een dik half uur in. Mama en papa vinden dat zalig. Briek gaat om half acht slapen 's avonds en dan is het mama-en-papatijd. Samen in de zetel zitten, nog een uurtje. Je moest eens weten hoe lang dat geleden is!! Eten gaat ook beter, dus. Alleen! PROBLEEM!

Briek eet momenteel alleen met de spenen van de flessen van het ziekenhuis. We hebben er een aantal meegekregen in Leuven om thuis toch al verder te kunnen. Deze spenen zijn heel zacht. Dat is een voorwaarde, als ze te hard zijn, kan Briek ze niet induwen en kan hij dus niet drinken (zuigkracht heeft hij niet). MAAR... Deze spenen zijn wegwerp én deze spenen zijn niet in de commerciële handel te verkrijgen. Onze apotheker is al moeite aan het doen om wat druk te zetten op het bedrijf (zij leveren dus enkel aan ziekenhuizen), maar voorlopig nog geen succes. Wanneer we dus door onze voorraad spenen zijn, kan Briek niet meer drinken. Als iemand ons kan helpen of een manier weet om ons te helpen. De spenen komen van BELDICO. Laat zeker iets weten dan.

Hier een foto van de speen:

Zo, wens ons nog veel succes! Wij hopen dat Briek eindelijk écht op het goede pad zit, nu. Mama en papa fleuren op en ik wil dat echt zo houden.