... achteruit? De laatste dagen hebben papa en ik weer het gevoel dat we met kleine stapjes achteruit aan het gaan zijn. Briek huilt weer zoveel?! Telkens als het goed gaat en telkens wanneer we dit durven uitspreken lijkt het plots weer wat minder te gaan. Nu is het zo dat Briek weer veel huilt wanneer hij moet eten, hij slaapt overdag (nog steeds) heel slecht, maar hij is dan zo moe dat hij eigenlijk de hele dag ligt te huilen. Mama doet niets anders meer dan met Briek rondrijden in de buggy, hem entertainen, mijn oren dichtstoppen en proberen hem toch maar in bed te krijgen. Waar komt die onrust toch vandaan bij dat kindje? Soms begrijp ik het echt niet. Briek kan nog altijd veel lachen, hoor, maar die onrust in dat lijfje, dat is niet gewoon.
Misschien moet ik het wel begrijpen. De onrust die wij zelf ervaren door alle gebeurtenissen, moet bij Briek ook nog nasluimeren. Mama heeft sinds week 16 (Briek is nu 19 weken) heel veel nachtmerries. Bijna elke nacht droom ik heel onrustig en eng. De nachtmerries gaan nooit over deze hele "zotte" toestand, maar ik kan niet anders dan denken dat ze komen van alle voorbije stress. Als mama er zoveel last van heeft, dan moet Briek er ook wel veel last van hebben. Niet? Ik vraag me af hoe iemand aan nachtmerries kan ontsnappen. Weet je dat het van mijn kindertijd geleden is dat ik nog nachtmerries heb gehad? En nu bijna elke nacht. Toen we net Bumba geïntroduceerd hadden aan Briek droomde ik van vieze clowns die geen ogen hadden, maar van die diepe zwarte gaten. Brrr... .
We proberen nu hoop te houden dat alles toch in orde is met Briek, maar dat hij gewoon een moeilijk momentje heeft. Als hij vandaag nog zo moeilijk eet, bel ik naar Leuven. Misschien is het best dat we dan nog eens op consultatie gaan om eens in zijn mondje te laten kijken. Ze hebben aan de linkerkant zijn gehemelte dicht gemaakt, maar nu vinden papa en mama dat het gat plots terug groter is geworden. Natuurlijk moeten we er rekening mee houden dat wij totaal niet weten hoe het er in zijn mondje zou moeten uitzien en dat we bovendien een beetje paranoïde zijn wat zijn gezondheid betreft. Alleszins, duim nog maar wat voor ons. Want nu het beter gaat, lijkt het plots allemaal veel moeilijker. (Of houdt dat nu helemaal geen steek.)
Ondertussen zijn we half acht 's morgens. Ik heb al gedoucht, ontbeten, dessert gemaakt, koffie gedronken, Briek verschoond en eten gegeven, eventjes met Briek gespeeld en nu hoor ik hem voor de 2e keer vandaag wakker worden. Ongelooflijk, he? Half acht en mijn dag is al in volle glorie. Ik denk dat ik seffens een grote wandeling moet maken, want het duurt nog 2,5 uur voor Briek weer mag eten en uit ervaring weet ik dat dit een hele lange tijd is voor hem. Wish me luck! Papa is terug gaan werken, dus mama heeft nog maar één trukendoos voorhanden.
Ohja, en duim voor mij ook een beetje als je wil. Ik zou graag van die verdomde nachtmerries verlost zijn.
Ik voeg nog een fotootje in van Briek. Hij heeft zijn allereerste verkoudheid achter de rug en 't was duidelijk geen pretje.
1 opmerking:
Jammer omn te lezen dat het weer wat minder gaat. Misschien is het nog wat nasleep van zijn verkoudheid maar daar kan de dokter beter een antwoord op geven. Voor Riet haar nachtmerries kan je proberen om een half uurtje voor het slapengaan een kop warme melk te drinken waarin een beetje saffraan zit. Het lijkt bij sommigen te helpen dus misschien het uittesten waard.Ondertussen zullen we weer onze duimen oppoetsen en in de aanslag houden voor jullie alle drie.
Lieve & Werner
Een reactie posten