Mister Briekos

Lieve lieve lieve lieve lieve Briek



Of Mister Briekos. Of Briekster, zoals we je de laatste tijd ook wel eens noemen. Mama vond het nog eens tijd om je een briefje te schrijven. Je hebt nu ook al zoveel meegemaakt in dat jonge leventje van je. Als ik daaraan terugdenk, krijg ik soms echt tranen in mijn ogen. Natuurlijk is alles nog maar net voorbij en zijn onze wonden eigenlijk nog veel te vers. Maar we moeten alles snel achter ons laten, vind je niet?

Ergens heb ik de indruk, Briekje, dat jij ook alles achter je wil laten. Je begint dan ook honderduit tegen iedereen die het horen wil (en dat is gewoon iedereen)te vertellen over je avonturen. Of toch, dat denk ik. Volgens de vroedvrouw was je tegen haar aan het vertellen over je lange reis die je gemaakt had met de auto. Alleen waren er op jouw bestemming geen palmboomtjes. Ocharme, prutske. Ik zou u alle palmbomen van de wereld geven, moest ik dat kunnen. Maar zover reikt mijn macht en kracht nog nét niet. Al zie ik in uw ogen dat jij denkt van wel. Heerlijk toch, mama zijn. Voor jou kan ik alles en ben ik alles.

Toch, lieve zoon, heb ik nog heel vaak het gevoel dat ik als mama tekort geschoten ben. Je hebt zoveel gehuild, zoveel. En soms zag ik het niet meer zitten, wist ik gewoon niet waarom je nu zo aan het huilen was. Daarom heb ik je soms in je wiegje laten liggen. Mensen zeiden me ook: hij moet het leren. Maar na een half uur, een uur, ... zweeg je nog niet. Mijn moederhart is toen een tiental keer gestorven. En als ik denk aan de dagen die achter ons liggen, de weken - 16 weken bijna - blijft mijn moederhart sterven. Hoeveel pijn kan zo'n klein pluisje (dixit tante Joke, die leer je nog wel goed kennen!) dragen? Maar met het hand op mijn hart, ik heb écht geprobeerd er heel veel voor je te zijn. Echt.

Vandaag, Briekster, zien we het een beetje rooskleuriger. Weet je dat ik vandaag voor de eerste keer in 16 weken aan papa gezegd heb dat ik misschien toch wel een beetje gelukkig aan het worden ben. Misschien toch wel een beetje. Omdat ik voorzichtig wil zijn, omdat er zoveel fout kan gaan en fout is gegaan. Versta me niet verkeerd, mijn zoontjelief, ik bén gelukkig met jou. Ik ben ook altijd gelukkig geweest met jou. Maar ik denk dat er niets moeilijker is voor een mama dan haar kindje te zien lijden.

Maar het gaat beter. Of mag ik dat niet uitspreken? Ik kan me herinneren dat ik diezelfde woorden ook al eens op deze blog heb geschreven. Niet veel later lag je in het ziekenhuis na een spoedoperatie, nodig na een hersenbloeding. Een hersenbloeding, he. Bah. Tranen.
Oké, eten is een strijd. Je huilt veel, had duidelijk nog veel pijn in je mondje en wist ook gewoon niet hoe je moest drinken. Want plots heb je wel een neusgat én een half gehemelte. Maar, positief blijven, het gaat nu stilaan beter. Je kan zelfs genieten van een flesje. Dat heb ik je lang niet zien doen.

Voor papa en mama gaat een nieuwe wereld open, mister Briekos. Je lacht, babbelt, babbelt heel heel heel veel, maar... je slaapt niet. 's Nachts wel. Je kruipt vrolijk je bedje in, ligt nog wat te praten tegen god weet wie en dan slaap je zachtjes in tot 's morgensvroeg. Heerlijk. Maar overdag doe je geen oog dicht. Na een tijdje word je vreselijk slecht gezind en doe je een hazenslaapje van een half uur en dan begin je weer te huilen. Ergens wil ik dat nog anders, maar ik klaag niet. Je doet fantastisch je best en ik vind je een ongelooflijke KANJER van een baby. En mooi. Met je mondje. Heel mooi.

Ik hoop nu, liefje, voor jou, dat we hiermee alle zwarte pagina's in het grote Briekboek hebben omgeslagen. De volgende operaties worden een eitje, je hoofdje blijft genezen, je voedingen lopen goed en je groeit uit tot de leukste kerel van Hoogstraten, Wortel, Turnhout, Antwerpen en omstreken. Stel je voor! Heb je er zin in? Mama alvast wel.

Nu wil ik je enkel nog een dikke dikke dikke dikke knuffel geven en een nachtzoentje (want je ligt al in je bedje te tetteren).
Weet dat "dadster" en "momster" er ALTIJD ALTIJD ALTIJD voor jou zullen zijn en dat we de hindernissen die voor ons liggen samen zullen nemen.


En blijf verder maar lekker jezelf. Jij bent heerlijk. Echt.

HEERLIJK!


Lieve knuffel


je mama