Briek en de kinderarts.

Vandaag zijn we met Briek naar zijn kinderarts geweest. Dit op aanraden van de dokters in Leuven, zodat zijn dokter hem kon zien zoals hij nu is en de nodige opvolging kon plannen. Vermeldingen over zijn lip werden niet gemaakt, enkel zijn hoofd kwam ter sprake. De laatste keer dat we de dokter zagen was immers net voor we naar Leuven moesten voor Briek zijn spoedoperatie. Zijn hoofdje zag er mooi uit, de littekens van zijn drains zijn mooi aan het genezen en de hoofdomtrek was hetzelfde als toen we in Leuven vertrokken. Goed nieuws dus.

Maar onze dokter vond het nog steeds straf dat zijn hoofd 'ineens' zoveel groter was geworden en dat de uitleg van de specialisten in Leuven niet kon kloppen, want dan was de evolutie op de curve anders geweest. Het moest op een andere manier zijn gebeurd dan dat het zomaar een geboorteafwijking is.
Het vocht in zijn hoofd wordt constant aangevoerd en afgevoerd en iets heeft ervoor gezorgd dat het plots niet meer afgevoerd werd. Dus weer kwam de vraag of wij het niet zelf hadden gedaan. Riet en ik waren natuurlijk weer verontwaardigd. Riet vertelde de dokter dat ze met het hand op het hart durfde te zeggen dat wij het niet hadden gedaan en moest het per ongeluk geweest zijn we het zeker zouden zeggen voor het welzijn van Briek. Waarop de dokter zei: "Ik geloof u hoor, maar meestal is het de papa die het gedaan heeft." Waarop hij zeer bedenkelijk naar mij keek. Het was in mijn ogen niet langer de zin "Heeft niemand van jullie het gedaan?" maar wel de zin "De papa heeft het gedaan!" Ik moet zeggen dat dit me enorm kwetst! Ik doe alles voor Briek en Riet en ik zou nooit, maar dan ook nooit mijn zoon iets aandoen! Maar goed, ik ben bestempeld door dokter als iemand die zijn kind heeft mishandeld, al kan het goed per ongeluk zijn geweest.

De dag dat we naar Leuven zijn vertrokken heeft onze kinderarts zelfs onze "vroedvrouw aan huis" opgebeld om mede te delen dat we waren opgenomen. Maar meer nog met de vraag of zij ons in staat ziet om onze zoon zoiets aan te doen. Mits hij ook naar Leuven heeft gebeld zal hij dit daar ook hebben gevraagd. Wat hij nog over Leuven zei was het volgende: "Daar hebben ze al veel gezien en ook heel vaak kindjes die door elkaar zijn geschud." Met andere woorden; "Jullie hebben hem al dan niet expres door elkaar geschud en daardoor is dit alles gebeurd. De uitleg van geboorteafwijking is gewoon om jullie te sussen."

Dus onze kinderarts zegt dat we hem mishandelen. Correctie dat IK hem mishandel. De verpleegster zegt dat we hem teveel verwennen. Ik zeg dat het geen van de twee is. Soit het feit is dat Briek altijd heeft gehuild en dat het na zijn spoedoperatie beter is beginnen gaan. Maar wie ben ik hé, ik ben een gemarkeerde vader die zijn zoon door elkaar schud. Ik zal het verkeerde uiterlijk hebben met mijn baard en tattoo's. Of ik heb de dokter op zijn tenen getrapt door andere medicatie te vragen in Leuven voor zijn reflux. Medicatie die niet zou werken bij Briek en die dus niet nodig was om te testen. Ondertussen kunnen we zeggen dat ze wel werkt. Hoera! (De dokter zei vandaag: "Het is dan ook het zwaarste dat er op de markt is." en dit met een niet al tevreden gezicht.)

Ik schrijf dit niet om onze dokter zwart te maken, wel om mijn gevoel hierover te delen. We gaan ook naar hem blijven gaan, hij kent Briek zijn historie en kan hem het beste opvolgen. Al heb ik mijn twijfels over het feit dat ik nog vaak mee ga gaan...