Lieve, mooie Briek
Vind je eigenlijk dat je goed terecht gekomen bent bij ons? Dat lijkt een vreemde vraag, niet? En eigenlijk weet ik je antwoord wel. Dat antwoord zie ik immers telkens wanneer je naar me lacht of tijdens "onze" momentjes. Wanneer jij op je kussen ligt en wij samen eventjes praten, knuffelen en zoentjes geven. Buiten papa heeft er nog niemand zo verliefd naar mij gekeken. Je bent schattig.
Maar toch, vind je dat goed terecht gekomen bent?
Weet je, Briekje , dat de dokter een beetje onder de indruk van je is? Je hebt een hersenbloeding met succes verslagen en qua ontwikkeling sta je nog voor op andere kindjes ook. De dokter zei dat je al even goed kan zitten als een baby van 7 maanden en je bent zelfs nog geen 5 maanden oud. Papa en mama zijn trots op jou, maar dat zouden we altijd zijn, ongeacht jouw ontwikkeling. En dat zal altijd zo blijven, hoor. Ik kan mij absoluut niet voorstellen dat ik ooit niet fier zou zijn op jou als mijn zoon.
Lieve, kleine man, mijn hart loopt over van liefde voor jou. Ik heb nooit geweten dat je liefde kan voelen stralen uit je ogen. Dat kan, wist je dat? Ik denkt dat je dat later nog wel zal merken, ooit, bij jouw meisje of jongen. Maar liefde straalt. Uit je ogen. Ik weet dat nu, want ik voel telkens een ontzettend warme gloed als ik naar je kijk en stiekem hoop ik dat jij dat kan voelen. Tjonge, ik hou van jou.
Het is net dat wat me gelukkig maakt, maar ook net dat wat me tranen met tuiten kan doen huilen. Jij maakt mij ongelooflijk kwetsbaar. Gewoon omdat je er bent. Ik heb nu twee harten waar op getrapt kan worden (eigenlijk drie, we gaan papa zeker niet vergeten), ik heb nu drie paar schenen waar tegen gestampt kan worden en ik heb zes ogen die onrecht kunnen zien en kunnen huilen. Gelukkig heb ik vanaf nu ook 3 magen die kunnen samenkrimpen van geluk, drie buiken om vlinders in te voelen en zes armen om te juichen. Geluk dat ben jij.
We zijn met zijn allen op weg en op zoek naar geluk, die tocht zal jij later zeker ook ondernemen en eigenlijk is het zo simpel. Jij bent de oplossing. Ik heb het geluk gevonden. Wist ik veel dat geluk enkel kan bestaan in combinatie met ongeluk. Wist ik veel?! Zalig toch dat ik dankzij jou zoiets kan ontdekken. Briek is geluk. Jorge is liefde. Briek is liefde. Jorge is geluk. Mama is mens.
Denk je dat we samen veel plezier gaan hebben? Je amuseert je nu soms al rot met ons. Hoe zotter hoe liever. Turnoefeningen met papa, liedjes zingen met mama (je voetjes als microfoontjes), jouw blijheid is nog zo simpel en puur. Maar zullen we later ook samen plezier hebben, denk je? Als mama en zoon. Ik ben benieuwd en ik kijk er naar uit. Naar al die jaren met jou, naar al die jaren met het geluk.
Maar voor nu: genieten. Samen. En proberen om niet meer te denken aan jouw verdriet, maar genieten. Samen knuffelen, Bumba kijken, dansen, zingen, groentjes eten, badjes nemen, filmpjes van onszelf maken en die dan samen bekijken, tante Joke plagen (en de andere tantekes en nonkels natuurlijk), wandelen, knuffelen, knuffelen en papa verwennen.
Briek, jij bent geluk. Mijn geluk.
Dikke zoen
Je mama
3 opmerkingen:
mooi hoe je verwoordt hoe veel je van briek houdt. je zoon zal opgroeien tot een pracht van en kerel met zo'n ouders die liefde hoog in vaandel dragen.
Wat kan jij mooi schrijven riet, echt waar... Jij zegt wat vele ouders voelen voor hun kinderen! Briek zal opgroeien met veel geluk en liefde! Onvoorwaardelijke liefde vanaf het moment dat je ze vasthoud, dit zal niet meer veranderen.
Hier word ik stil van ..
Veerle
Een reactie posten