.... komt bluswater!!
Omdat Briek het de laatste tijd niet gemakkelijk heeft gehad, omdat ook hij heel veel heeft moeten incasseren, omdat hij veel pijn heeft gehad, omdat het voor hem ook allemaal een grote teleurstelling is en omdat hij dit als kleine ukkie echt heel dapper doet, wachtte hem vandaag een supergrote verrassing.
Een collega van mijn zus Joke die een brandweeropleiding volgt, had geregeld dat Briek vandaag een rondleiding kreeg door een échte brandweerkazerne. Helemaal privé, helemaal voor hem alleen. We hadden hem echt nog absoluut niets gezegd, hij wist zelfs niet dat er een verrassing op til was.
Onder het mom van een fietstochtje vertrokken we met tante Joke. Toeval wil dat hij vroeg of we langs de brandweerkazerne zouden rijden. Telkens we gaan fietsen vraagt Briek of we langs een plekje rijden waar hij graag is. Ofwel het ziekenhuis, ofwel het kanaal met de eendjes, ofwel de brandweerkazerne. Toen we hem bevestigend antwoordden, begon hij honderduit te tateren over die kazerne. Hij hoopte dat hij wat ziekenwagens kon zien staan, maar ondertussen had hij dus nog echt geen idee dat we er zouden stoppen. Je had zijn snoetje moeten zien toen we er gewoon stopten!
We werden verwelkomd door Jeroen, de collega van ons Joke, en Stoffel, de beroepsbrandweerman van dienst. Allebei in outfit en toen werd Briek wat verlegen. Ik had thuis al even gevreesd dat hij in zijn schulp zou kruipen, want zo onverdeelde aandacht voor hem alleen, dat is nogal beangstigend soms. In het begin was hij dus wel eventjes heel schuchter, maar je had hem moeten zien toen we terug naar huis gingen!!
Goh, wat hebben we allemaal gedaan? Ik hou het kort, de foto's zullen genoeg vertellen. We kregen een rondleiding door de kazerne, mochten een outfit passen, en zagen heel veel brandweerwagens. De ene al wat groter dan de andere. Briek mocht uiteraard een ritje maken in een brandweerwagen, hij mocht de sirene aanzetten en nadien koos hij nog een andere brandweerwagen uit om nog een toertje mee te maken. Hij heeft mee mogen blussen, heeft de ladderwagen bediend en heeft in het mandje van de ladderwagen gestaan om een speelgoedje van een camionette te grabbelen. Tot slot nog even piepen bij de ziekenwagens en toen was het kaarsje uit. :-)
De foto's vertellen de rest. Een fantastische verrassing voor een fantastische kerel. We kunnen Jeroen en Stoffel gewoon niet genoeg bedanken. Heerlijk.
Omdat Briek het de laatste tijd niet gemakkelijk heeft gehad, omdat ook hij heel veel heeft moeten incasseren, omdat hij veel pijn heeft gehad, omdat het voor hem ook allemaal een grote teleurstelling is en omdat hij dit als kleine ukkie echt heel dapper doet, wachtte hem vandaag een supergrote verrassing.
Een collega van mijn zus Joke die een brandweeropleiding volgt, had geregeld dat Briek vandaag een rondleiding kreeg door een échte brandweerkazerne. Helemaal privé, helemaal voor hem alleen. We hadden hem echt nog absoluut niets gezegd, hij wist zelfs niet dat er een verrassing op til was.
Onder het mom van een fietstochtje vertrokken we met tante Joke. Toeval wil dat hij vroeg of we langs de brandweerkazerne zouden rijden. Telkens we gaan fietsen vraagt Briek of we langs een plekje rijden waar hij graag is. Ofwel het ziekenhuis, ofwel het kanaal met de eendjes, ofwel de brandweerkazerne. Toen we hem bevestigend antwoordden, begon hij honderduit te tateren over die kazerne. Hij hoopte dat hij wat ziekenwagens kon zien staan, maar ondertussen had hij dus nog echt geen idee dat we er zouden stoppen. Je had zijn snoetje moeten zien toen we er gewoon stopten!
We werden verwelkomd door Jeroen, de collega van ons Joke, en Stoffel, de beroepsbrandweerman van dienst. Allebei in outfit en toen werd Briek wat verlegen. Ik had thuis al even gevreesd dat hij in zijn schulp zou kruipen, want zo onverdeelde aandacht voor hem alleen, dat is nogal beangstigend soms. In het begin was hij dus wel eventjes heel schuchter, maar je had hem moeten zien toen we terug naar huis gingen!!
Goh, wat hebben we allemaal gedaan? Ik hou het kort, de foto's zullen genoeg vertellen. We kregen een rondleiding door de kazerne, mochten een outfit passen, en zagen heel veel brandweerwagens. De ene al wat groter dan de andere. Briek mocht uiteraard een ritje maken in een brandweerwagen, hij mocht de sirene aanzetten en nadien koos hij nog een andere brandweerwagen uit om nog een toertje mee te maken. Hij heeft mee mogen blussen, heeft de ladderwagen bediend en heeft in het mandje van de ladderwagen gestaan om een speelgoedje van een camionette te grabbelen. Tot slot nog even piepen bij de ziekenwagens en toen was het kaarsje uit. :-)
De foto's vertellen de rest. Een fantastische verrassing voor een fantastische kerel. We kunnen Jeroen en Stoffel gewoon niet genoeg bedanken. Heerlijk.
2 opmerkingen:
Wat een super verrassing! Ridder Briek heeft dat dubbel en dik verdiend en jullie ook! Ook een paar geweldige foto's om dit moment nog vaak te herbeleven. En die brandweermannen en vrouwen hebben het hart op de juiste plaats.
Lieve & Werner
Dag Riet en Jorge,
Jullie kennen mij niet. Ik ben toevallig op jullie blog verzeild geraakt via een vriendin. Met veel verwondering en bewondering, eerbied eigenlijk, heb ik jullie berichten gelezen. Ik las jullie laatste bericht, wat me prikkelde om ook vorige berichten te lezen. De manier waarop jullie schrijven is prachtig. De mooie momenten en de helaas vele minder mooie momenten. Eerlijk. Puur. Mooi, maar ook hard. Ik heb genoten van het lezen van zoveel liefde. Om nog maar te zwijgen van de kracht die jullie uitstralen, al zullen jullie dat zelf misschien niet altijd zien. Ongelooflijk. Ik weet zeker dat jullie geweldige ouders zijn. Briek heeft veel geluk met jullie (en Tjeu natuurlijk ook )
Ik wens jullie nog veel succes, liefde en geluk toe. Geef vooral nooit op.
Ann
Een reactie posten