Een lange tijd hebben we hier niet gepost omdat er eigenlijk ook helemaal geen nieuws te melden was. Alles ging supergoed met Briek, hij evolueerde als kind gewoon ook naar een superkleuter en ook op schisisvlak verliep het super. De logopedie deed zijn werk, iedereen verstond hem goed, hij babbelde er lekker op los en hij dronk plots gewoon zonder problemen zijn drinken op met een rietje.
De laatste tijd gaat het plots allemaal wat stroever. 16 maart moeten we op halfjaarlijkse controle bij het schisisteam en dat doet me deugd. De schisis begint meer en meer terug zijn plaatsje in ons leven op te eisen... Voor mij is dat een teken dat het niet 100% oké is, het moment waarop we terug merken en weten dat Briek een schisis heeft. Heel vaak verdwijnt die schisis gewoon helemaal naar de achtergrond en worden we er nauwelijks nog aan herinnerd.
De laatste tijd begint hij echter wat te klagen als het gehemelteplaatje in zijn mond moet (Hij heeft al een jaar een soort beugeltje dat dienst doet als een vals gehemelte.). Hij zegt dat het pijn doet. Ook heeft hij heel vaak bloedneuzen. Briek heeft een afwijking in zijn bloed waardoor bloedneuzen wel kunnen voorkomen, maar wij hebben soms de indruk dat het toch iets te maken heeft met zijn plaatje of met de gaten in zijn gehemelte. Daarnaast heeft hij ook erge last van een stinkende adem. Soms is het echt zo enorm dat ik er bijna van moet kokhalzen. Erg om te zeggen.. We hadden al regelmatig gekeken of er geen eten in de gaatjes was achtergebleven dat is beginnen rotten. Maar we konden niet echt iets zien. Volgens de dokter zou het te maken hebben met zijn oren. Hij heeft last van etter in zijn oren en omdat bij Briek neus-, keel- en mondholte niet echt gescheiden zijn, werken zijn buizen van eustachius niet goed en staat eigenlijk heel de boel constant met elkaar in verbinding. De etter in zijn oren zou dan zijn weerslag hebben op de geur in zijn mond...
Ook bij de logopediste gaat het niet goed meer. De vooruitgang ligt voorlopig stil en tijdens de sessie van vandaag had ik zelfs heel erg een indruk van achteruitgang. Briek was boos en gefrustreerd omdat er niets meer lukte, ocharme. Hij moet leren om een 'p' of een 'b' correct uit te spreken, maar voor hem is dat enorm moeilijk. Het lukte ons wel om stilaan de 'p' aan het begin van een woord (zoals bij poes) goed te laten uitspreken, maar de 'p' in het midden of aan het einde van een woord gaat echt niet goed.
Het zijn allemaal kleine zaken, maar ik vind dat ze zich langzaam beginnen opstapelen en ben dan ook een klein beetje bang voor de consultatie in Leuven. Ik hoop dat ze ons zeggen dat het allemaal is opgelost met een nieuw, aangepast plaatje. Eentje dat terug een beetje groter is, want onze Briek groeit natuurlijk erg hard.
Hij blijft ook echt een superleuke en vooral heel lieve kerel, dus ik wens hem echt niet teveel hinder van zijn afwijking toe. Vandaag, bijvoorbeeld, had hij zich een beetje in zijn vinger gesneden toen hij me hielp met koken (wortels schillen met de dunschiller). Toen ik hem wou verzorgen zei hij: "Laat maar, mama, ik red me wel. Je moet er niet aankomen, anders word jij misschien ook nog ziek." Schoon, he?!
Update binnen twee weken na ons Leuvenbezoekje!
Groetjes
Riet
De laatste tijd gaat het plots allemaal wat stroever. 16 maart moeten we op halfjaarlijkse controle bij het schisisteam en dat doet me deugd. De schisis begint meer en meer terug zijn plaatsje in ons leven op te eisen... Voor mij is dat een teken dat het niet 100% oké is, het moment waarop we terug merken en weten dat Briek een schisis heeft. Heel vaak verdwijnt die schisis gewoon helemaal naar de achtergrond en worden we er nauwelijks nog aan herinnerd.
De laatste tijd begint hij echter wat te klagen als het gehemelteplaatje in zijn mond moet (Hij heeft al een jaar een soort beugeltje dat dienst doet als een vals gehemelte.). Hij zegt dat het pijn doet. Ook heeft hij heel vaak bloedneuzen. Briek heeft een afwijking in zijn bloed waardoor bloedneuzen wel kunnen voorkomen, maar wij hebben soms de indruk dat het toch iets te maken heeft met zijn plaatje of met de gaten in zijn gehemelte. Daarnaast heeft hij ook erge last van een stinkende adem. Soms is het echt zo enorm dat ik er bijna van moet kokhalzen. Erg om te zeggen.. We hadden al regelmatig gekeken of er geen eten in de gaatjes was achtergebleven dat is beginnen rotten. Maar we konden niet echt iets zien. Volgens de dokter zou het te maken hebben met zijn oren. Hij heeft last van etter in zijn oren en omdat bij Briek neus-, keel- en mondholte niet echt gescheiden zijn, werken zijn buizen van eustachius niet goed en staat eigenlijk heel de boel constant met elkaar in verbinding. De etter in zijn oren zou dan zijn weerslag hebben op de geur in zijn mond...
Ook bij de logopediste gaat het niet goed meer. De vooruitgang ligt voorlopig stil en tijdens de sessie van vandaag had ik zelfs heel erg een indruk van achteruitgang. Briek was boos en gefrustreerd omdat er niets meer lukte, ocharme. Hij moet leren om een 'p' of een 'b' correct uit te spreken, maar voor hem is dat enorm moeilijk. Het lukte ons wel om stilaan de 'p' aan het begin van een woord (zoals bij poes) goed te laten uitspreken, maar de 'p' in het midden of aan het einde van een woord gaat echt niet goed.
Het zijn allemaal kleine zaken, maar ik vind dat ze zich langzaam beginnen opstapelen en ben dan ook een klein beetje bang voor de consultatie in Leuven. Ik hoop dat ze ons zeggen dat het allemaal is opgelost met een nieuw, aangepast plaatje. Eentje dat terug een beetje groter is, want onze Briek groeit natuurlijk erg hard.
Hij blijft ook echt een superleuke en vooral heel lieve kerel, dus ik wens hem echt niet teveel hinder van zijn afwijking toe. Vandaag, bijvoorbeeld, had hij zich een beetje in zijn vinger gesneden toen hij me hielp met koken (wortels schillen met de dunschiller). Toen ik hem wou verzorgen zei hij: "Laat maar, mama, ik red me wel. Je moet er niet aankomen, anders word jij misschien ook nog ziek." Schoon, he?!
Update binnen twee weken na ons Leuvenbezoekje!
Groetjes
Riet
1 opmerking:
Hallokes allemaal
Wat jammer dat je voelt dat het een beetje achteruit gaat. Maar we lezen tussen de regels door ook hoe goed jullie het allemaal aanpakken. Ook dit gaat weer voorbij hoor. Wij zullen onze duimen wel opwarmen voor de 16 de en we hopen dat het inderdaad met een nieuw gehemelteplaatje een pak beter gaat. Geniet ondertussen maar volop van jullie lieve rakkers.
Lieve & Werner
Een reactie posten