Afscheid van KNE

Het is zover! De beste woorden ooit "Je moet niet meer terugkomen." zijn uitgesproken. Het avontuur bij de afdeling kinderneurologie in Leuven zit erop. Nu echt officieel, de dokter heeft het zelf gezegd.

De eerste dag van de vakantie werd ingezet met een bezoekje aan onze zo geliefde ziekenhuisafdeling KNE oftewel kinderneurologie. Altijd een feest daar, vooral omdat ze ons vanaf dag 1 behandeld hebben als "veroordeelden". Dit keer moesten we nog eens terug voor een controle-onderzoek en een bloedname. Ze weten nog altijd niet waar die hersenbloeding van Briek vandaan is gekomen, dus moest er nog een laatste bloedonderzoek gebeuren. De werking van de bloedplaatjes wordt nu nagekeken.

Het bloed afnemen was niet zo'n succes. Ze moesten ongeveer een 15-tal buisjes vullen, wat erg veel is! Briek heeft nu ook niet de beste aders om bloed te prikken en omdat het zoveel buisjes zijn, moesten ze wel een grote ader vinden. Soit, gelukkig kunnen die mensen daar erg goed prikken. De ader in de arm zat erg diep, maar met 1 prik was het wel gebeurd. Briek heeft wel de longen uit zijn lijf geschreeuwd, het dutske. Uiteindelijk waren er 12 buisjes gevuld en hingen we met vier man  op onze Briekel om hem tegen te houden, maar na buisje 12 had hij er echt wel genoeg van. Gevolg? Het bloed stopte met stromen en ze moesten opnieuw prikken! Gelukkig kreeg hij na het hele euvel een geel springballetje en alles was in één tel vergeten. :-)

Na de bloedafname naar de consultatie. We hadden ongeveer een half uur vertraging dankzij de werken op de autostrade en de bijhorende file. (Terwijl we 45 min. vroeger vertrokken waren dan anders.) En plots hoorde Jorge in de gang de verpleegster tegen de dokter zeggen: "Die mensen waren een half uur te laat, laat ze nu ook maar een half uur wachten."  Ik al direct in alle staten. Alsof wij er iets aan konden doen dat we te laat waren!? En hoe menslievend zijn ze hier in dit ziekenhuis!? .... Uiteindelijk bleek dat ze het niet over  ons hadden en werden we na een kwartiertje al 'bediend'. Maar ik stel me er toch wel enigszins wat vragen bij...

Maar goed. De consultatie zelf was tiptop. Briek was in zijn element en liet alle vaardigheden die hij moest kunnen uit zichzelf zien aan de dokter. Hij liep rond, kroop, dronk uit zijn beker, speelde met zijn balletje, at een sandwich, praatte, lachte, greep naar de stethoscoop, keek rond, ... . De dokter zag al héél snel dat er helemaal niets aan de hand was met onze vent. (Dat wisten wij natuurlijk al veel langer.) Zijn hoofdje was ook niet meer spectaculair gegroeid. Maar ja, Briek heeft een groot hoofd en zal een groot hoofd blijven hebben. Hij draagt nu petjes van kindjes van 2 a 3 jaar.
En toen zei ze het: "Jullie moeten niet meer terugkomen."
JES!

Als uit zijn bloedonderzoek blijkt dat iets mis is met de bloedplaatjes (wat volgens onze kinderarts zeker niet gaat zijn) dan moeten we wel naar Leuven naar de afdeling hematologie. Maar dat zijn dan zorgen voor later, voor binnen enkele weken. Zolang zou het onderzoek duren. Nu gewoon genieten dat we nooit meer naar kinderneurologie moeten. 't Is voorbij!

Kort nog even afronden met de algemene toestand van Briek nu. Alles gaat goed. Hij begint echt goed te praten. Zegt heel veel dingen na, doet héél veel dierengeluiden, begint veel woordjes te zeggen. Echt goed. Briek is trouwens de BESTE kippenimitator die er bestaat! Je kan zijn geluid bijna niet onderscheiden van een echte kip. Hi-la-risch.

Alleen zijn oortjes doen het minder goed. De laatste tijd heeft hij heel veel last van oorontstekingen, zelfs met zijn buisjes. Ze hadden ons gewaarschuwd dat schisiskindjes veel last ervan kunnen hebben, maar bij Briek viel dat erg mee. Alleen begint het nu. Vandaag nog maar eens naar de dokter!