Twee weken zijn al voorbij na de derde schisisoperatie van Briek. Stilaan gaat het beter en beter met Briek. We hebben de hoeveelheid dafalgan al kunnen terugschroeven tot 1 keer per dag, dus qua pijn zitten we echt al goed.
Met Briek zijn ritme is het minder goed gesteld. Slapen is echt een opgave geworden. Zo goed als hij voor de operatie sliep, zo slecht gaat het nu. Hij wordt 's nachts veel wakker, wil overdag bijna geen dutjes doen en is dus de meerderheid van de tijd bijzonder slecht gezind. :-) Sinds zijn operatie heeft hij plots ook de vervelende gewoonte om op zijn buik te draaien in bed. Hij wordt dan plots wakker en verkeert in een staat van paniek omdat hij - denk ik - niet begrijpt wat hij nu op zijn buik ligt te doen. We proberen vanalles om hem hiermee te laten ophouden, met wisselend succes.
Maar, buiten de vermoeidheid en de chaos gaat het ook steeds beter met Briek. En dat merken we in de kleine dingen. Zo kan hij best wel goed eten (platte dingen) en gaan ook de groentes goed binnen! We moeten hem wel laten mee-eten met ons, anders gaat het niet. Briek eet dus exact hetzelfde als wij, alleen alles gemixt. En dat gaat goed binnen, hoor. Zo at hij al kriekskes met balletjes, wok met curry en rijst, videe met savooipuree, snijbonen met mango-banaan-kipburger, ... . En alles lekker binnen gesmikkeld. Hoe kruidiger, hoe beter ook. Boontjes met zalm en rijst (niet gekruid) moest hij niet hebben, terwijl hij heel graag zalm eet. Te gewoontjes, denk ik. :-)
Qua ontwikkeling gaat het ook de fantastische kant op. Hoewel we nog niets gehoord hebben van de MRI (geen nieuws, goed nieuws?) en hoewel zij in Leuven wel spraken van een kinesist, doet hij het ongelooflijk goed! Sinds een paar dagen stapt hij alleen achter een loopwagentje!! (Zeg nu nog eens dat hij achterstaat met zijn ontwikkeling?!) En hij vindt het ge-wel-dig. Sinds die dag heb ik al wat kilometertjes gewandeld met hem. Door het huis, wel te verstaan. Hij kan het perfect alleen, maar het is wel gek om te zien. Het wagentje lijkt te snel te gaan, zodat hij er met zijn poepke achteruit achteraan hobbelt. Elke dag gaat het een beetje beter. Nu alleen nog oefenen op het nemen van bochten. Nu loopt hij wat, botst telkens ergens tegenaan en kijkt dan naar mij zodat ik hem kom helpen. Ongelooflijk schattig. Ik had er een videootje van gemaakt, maar helaas krijg ik hem niet geladen op de pagina hier. Je zal het dus van mij moeten aannemen. Ik heb wel een foto van het befaamde karretje dat hier nu dagelijks rondrijdt.
Gisteren zijn we dan ook op controle moeten gaan in Leuven bij professor Hens (Zij heeft hem geopereerd.). We hadden eigenlijk gehoopt dat het allemaal goed zou zijn en dat Briek ook stilaan terug zou mogen beginnen met het eten van vaste voeding. Hij wil heel graag onze boterhammen mee-eten of eens aan een koek knabbelen. Helaas was de wondje in zijn mond nog niet genezen en moeten we dus nog voorzichtig zijn. Om die reden mogen we hem voor de volgende vier (!) weken nog geen vaste dingen geven, al mag ik af en toe een heel mals boterhammetje proberen. Zeker nog geen korstjes, nog geen koekjes, nog geen harde stukjes vlees, ... . Voorzichtigheid was belangrijk. We moeten dus ook nog altijd oppassen met vingertjes en speelgoed in de mond. Dat valt wel een beetje tegen eigenlijk. We moeten nu ook nog eens goed nadenken wanneer hij terug naar de crèche begint te gaan. Ik wil het graag op het gemakje terug opbouwen, eerst met halve dagen, want het zal bijzonder vermoeiend voor hem zijn. Over vier weken moeten we terug op controle en hopelijk is het dan allemaal genezen. We dachten dat deze consultatie de laatste zou zijn tot aan zijn twee jaar, maar misschien is de volgende dat dan wel! Duimen.
Voila, kleine update. Je zal het wel gelezen hebben, maar alles gaat beter en beter hier, he. Nog een aantal weken volhouden, hopende op wat betere nachten en dutjes. Want ook nu ligt hij te brullen als een beer in zijn bedje, terwijl hij doodmoe is. Een hele opgave, hoor!
Tot gauw, voor een nieuwe nieuwsflash uit Briekland.
Met Briek zijn ritme is het minder goed gesteld. Slapen is echt een opgave geworden. Zo goed als hij voor de operatie sliep, zo slecht gaat het nu. Hij wordt 's nachts veel wakker, wil overdag bijna geen dutjes doen en is dus de meerderheid van de tijd bijzonder slecht gezind. :-) Sinds zijn operatie heeft hij plots ook de vervelende gewoonte om op zijn buik te draaien in bed. Hij wordt dan plots wakker en verkeert in een staat van paniek omdat hij - denk ik - niet begrijpt wat hij nu op zijn buik ligt te doen. We proberen vanalles om hem hiermee te laten ophouden, met wisselend succes.
Maar, buiten de vermoeidheid en de chaos gaat het ook steeds beter met Briek. En dat merken we in de kleine dingen. Zo kan hij best wel goed eten (platte dingen) en gaan ook de groentes goed binnen! We moeten hem wel laten mee-eten met ons, anders gaat het niet. Briek eet dus exact hetzelfde als wij, alleen alles gemixt. En dat gaat goed binnen, hoor. Zo at hij al kriekskes met balletjes, wok met curry en rijst, videe met savooipuree, snijbonen met mango-banaan-kipburger, ... . En alles lekker binnen gesmikkeld. Hoe kruidiger, hoe beter ook. Boontjes met zalm en rijst (niet gekruid) moest hij niet hebben, terwijl hij heel graag zalm eet. Te gewoontjes, denk ik. :-)
Qua ontwikkeling gaat het ook de fantastische kant op. Hoewel we nog niets gehoord hebben van de MRI (geen nieuws, goed nieuws?) en hoewel zij in Leuven wel spraken van een kinesist, doet hij het ongelooflijk goed! Sinds een paar dagen stapt hij alleen achter een loopwagentje!! (Zeg nu nog eens dat hij achterstaat met zijn ontwikkeling?!) En hij vindt het ge-wel-dig. Sinds die dag heb ik al wat kilometertjes gewandeld met hem. Door het huis, wel te verstaan. Hij kan het perfect alleen, maar het is wel gek om te zien. Het wagentje lijkt te snel te gaan, zodat hij er met zijn poepke achteruit achteraan hobbelt. Elke dag gaat het een beetje beter. Nu alleen nog oefenen op het nemen van bochten. Nu loopt hij wat, botst telkens ergens tegenaan en kijkt dan naar mij zodat ik hem kom helpen. Ongelooflijk schattig. Ik had er een videootje van gemaakt, maar helaas krijg ik hem niet geladen op de pagina hier. Je zal het dus van mij moeten aannemen. Ik heb wel een foto van het befaamde karretje dat hier nu dagelijks rondrijdt.
Gisteren zijn we dan ook op controle moeten gaan in Leuven bij professor Hens (Zij heeft hem geopereerd.). We hadden eigenlijk gehoopt dat het allemaal goed zou zijn en dat Briek ook stilaan terug zou mogen beginnen met het eten van vaste voeding. Hij wil heel graag onze boterhammen mee-eten of eens aan een koek knabbelen. Helaas was de wondje in zijn mond nog niet genezen en moeten we dus nog voorzichtig zijn. Om die reden mogen we hem voor de volgende vier (!) weken nog geen vaste dingen geven, al mag ik af en toe een heel mals boterhammetje proberen. Zeker nog geen korstjes, nog geen koekjes, nog geen harde stukjes vlees, ... . Voorzichtigheid was belangrijk. We moeten dus ook nog altijd oppassen met vingertjes en speelgoed in de mond. Dat valt wel een beetje tegen eigenlijk. We moeten nu ook nog eens goed nadenken wanneer hij terug naar de crèche begint te gaan. Ik wil het graag op het gemakje terug opbouwen, eerst met halve dagen, want het zal bijzonder vermoeiend voor hem zijn. Over vier weken moeten we terug op controle en hopelijk is het dan allemaal genezen. We dachten dat deze consultatie de laatste zou zijn tot aan zijn twee jaar, maar misschien is de volgende dat dan wel! Duimen.
Voila, kleine update. Je zal het wel gelezen hebben, maar alles gaat beter en beter hier, he. Nog een aantal weken volhouden, hopende op wat betere nachten en dutjes. Want ook nu ligt hij te brullen als een beer in zijn bedje, terwijl hij doodmoe is. Een hele opgave, hoor!
Tot gauw, voor een nieuwe nieuwsflash uit Briekland.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten